برائتی های سفله و سفیه،

برائتی‌های سفله و سفیه، فحش و لعن‌شان به عمر و دار و دسته‌اش نیز نوعی بازی و تفریح، یا دست‌مایه‌ی کاسبی و جلب توجه، یا در بهترین حالت از سر عقده‌ها و کینه‌های دنیوی و پست است.

اگر وحدتیون از روز بعد برنامه‌ی لعن عمر و طرد عمری‌ها را دست بگیرند، این جماعتِ بی‌مایه و بی‌شعور -که غالباً ملاکی جز مخالفت با حاکمیت ندارند- به طرفداری از عمر و عمری‌ها برمی‌خیزند.

ای احمق‌ها! از شما تندتر و برائتی‌تر غالیانی بوده و هستند که همراه برائت‌شان دچار هر پلیدی و خباثتی -از نجاست‌خواری و مفعولیت گرفته تا قرض دادن نوامیس‌شان به یکدیگر- گشته و به فنای ابلیس رفته‌اند.

برائت بدون بصیرت و شناخت، تنها به درد عمه‌ی عمر می‌خورد که نهم ربیع به محضرش برسید و برایش قر دهید و عقده‌های طول زندگانی -خصوصاً کودکی- خویش را دوا کنید.

ثمره‌ی این گونه برائت، فرومایگانی هستند که چند سال پیش گلیم بعضی‌شان در خیابان ارم قم جمع شد و مردم قم، پایگاه و اتاق خواب‌های مشترک‌شان را با خاک یکسان کردند.